blockquote btn-arrow-cutout btn-arrow btn-info cite Rectangle 647 + Rectangle 648Created with Sketch. Bitmap 3 + Imported LayersCreated with Sketch. Rectangle 104 + Line + Line 4Created with Sketch. Bitmap 6 + Imported Layers 3Created with Sketch. Created with Sketch. Bitmap 4 + Imported Layers 2Created with Sketch. Rectangle 104 + Oval 10Created with Sketch. icon-web Rectangle 8 + Rectangle 9Created with Sketch.

Te hoge ambities, te strakke deadline: financieringsmodel GGZ en invoering MDR


29.08.18

In de komende twee jaren staan ambitieuze plannen op het programma als het gaat om het financieringsmodel in de GGZ en de Medical Device Regulations. Zo ambitieus dat de doelstellingen en vooral de deadline in 2020 onhaalbaar lijken, zo vertelt Eddy van de Werken, bestuurslid en deelnemer van de Werkgroep Wet- en Regelgeving: ‘We zijn daarom in gesprek met NZA en VWS. We zijn zelfs bezig met een lobby richting Brussel. Het zijn roerige tijden, dat is zeker.’

Eddy van de Werken, lid van de Werkgroep Wet- en Regelgeving: ‘Er wordt al jaren gesproken over de zorginhoudelijke waardering en de financiële verantwoording in de GGZ. De zorgverzekeraars willen graag een ander model. De vraag is natuurlijk: waarom? Volgens de zorgverzekeraars geeft het huidige model niet goed weer wat geleverd is voor welk probleem. De zorgverzekeraars zouden zo te veel geld betalen en te weinig grip hebben op de kwaliteit van de geleverde zorg.’

Zorgclustermodel uit Groot Brittannië

‘In Groot Brittannië wordt al langer gebruik gemaakt van het zorginhoudelijke zorgclustermodel. Dat moet een goed model zijn voor de GGZ en er wordt al langere tijd beloofd dat dit model in 2020 live moet zijn. Maar het is nu halverwege 2018 en er is veel te weinig vooruitgang geboekt. Het probleem is dat als je de mening vraagt van twintig zorgprofessionals dat je dan twintig verschillende meningen krijgt. De afstemming in het zorgveld verloopt stroef.’

‘Het volgende probleem is de financiering van dit model. In Groot-Brittannië werken ze met de National Health Services (NHS). Dat is hier niet toe te passen. Dus in Nederland moeten wij een andere vertaling maken naar de financiering. De verzekeraars willen minder geld uitgeven, maar de zorginstellingen moeten rendabel zijn. Dat is een uitdaging. OIZ kan daar deels invloed op uitoefenen, want wij moeten uiteindelijk de vertaling maken naar de software, zodat zowel het zorgproces, alsook de declaraties in onze ECD’s gefaciliteerd worden.’

‘Om die invloed te kunnen uitoefenen zijn we in gesprek met de Nederlandse Zorgautoriteit (NZA). We willen de problematiek goed op de agenda krijgen. We willen onze zorgen uiten over de termijn waarop dit nieuwe model in gebruik moet worden genomen en wanneer de specificaties bekend worden. Wij moeten zorgen dat wij onze klanten goed kunnen bedienen en de software inrichten, zodat zij op tijd en correct de declaraties kunnen indienen.’

MDR: vallen ECD’s nu onder deze wet?

‘We zijn ook in gesprek met VWS en bezig met een lobby richting naar Brussel over de Medical Device Regulations (MDR). De Europese Wet is een opvolger van de Medical Device Directive (MDD). De classificatie van een medisch apparaat is in de MDR aangepast, waardoor een groot aantal systemen die wij als softwareleveranciers maken ineens als zodanig worden geclassificeerd. Dat betekent dat deze systemen nu gecertificeerd moeten worden.’

‘ECD’s en EPD’s die gegevens gebruiken om te bepalen welke actie moet volgen of voorspellingen te doen, worden nu geclassificeerd als medical device. Dus als je alleen bloedsuikerwaarden vastlegt, dan is dat prima. Maar gebruik je die waarden om bijvoorbeeld de gewenste insuline-inname te voorspellen of een risico-inventarisatie te maken, dan valt het systeem onder de wet. Dat betekent dat bijna elk ECD onder de wet valt en gecertificeerd moet worden. Of in ieder geval dat deel dat de gegevens verwerkt.’

Slechts 1 certificeringsinstantie

‘De certificering is problematisch, want ten eerste kost het natuurlijk geld om systemen te laten certificeren. Het is de vraag of softwareleveranciers dit budget kunnen vrijmaken. Ten tweede is er in Nederland maar één instantie die de certificering kan uitgeven. Als alle softwareleveranciers die ineens onder de MDR vallen, zich moeten laten certificeren, ontstaat daar natuurlijk een capaciteitsprobleem. De instelling kan elke prijs vragen én het is maar de vraag of certificeringen op tijd rond komen.’

‘De MDR is al op 25 mei 2017 van kracht en de transitieperiode loopt tot 2020. Het is nu halverwege 2018 en aangezien alle certificeringen nog moeten starten, dan snap je dat dat niet haalbaar is. Daarom zijn we in gesprek met de overheid, VWS en NZA, en een lobby gestart richting Brussel om te pleiten voor een aanpassing van de definitie of in ieder geval coulance in het verkrijgen van de certificering. Je kunt dus wel zeggen dat het roerige tijden zijn voor leveranciers in de zorg en zorgaanbieders.’

Dit is deel 2 van alle ontwikkelingen in de Werkgroep Wet- en Regelgeving. Klik hier voor het nieuws rondom iJW, iWMO en iWlz.

Downloads